p 6
หลักกฎหมายมหาชนและกฎหมายรัฐธรรมนูญ
กฎหมายเอกชนตามความเข้าใจในยุคนี้นั้นคือ กฎหมายทั้งหลายที่เกี่ยวพันกับเราชาวทุกคนในชีวิตประจำวัน ส่วนกฎหมายมหาชนเป็นกฎหมายที่เกี่ยวข้องเฉพาะกับบุคคลบางประเภทเท่านั้น เช่น สมาชิกสภา หรือศาล ตัวบทกฎหมายมหาชนในยุคนี้ จึงได้แก่ ระเบียบวิธีปฏิบัติการทางเมืองเป็นส่วนใหญ่ เช่น ข้อบังคับการประชุมสภาและศาลยุติธรรม (Comitia) และการอภิปรายในสภา (Senate) ตัวบทกฎหมายมหาชนเหล่านี้ ต่อมานั้นมีปัญหา และเก็บไว้อย่างลับเฉพาะแต่เฉพาะกับผู้ที่มีความเกี่ยวพัน ไม่มีการสาธารณะหรือมีความชัดเจนทางความคิด ไม่มีการถ่ายทอดถึงสังคมหรือผู้ใดรับรู้ทั้งนั้น ผู้ที่ถูกเลือกขึ้นสู่ตำแหน่งรางวัลแห่งโชคลาภอันสมบูรณ์ของความรู้จากนักการเมืองอาวุโส หรือผู้อื่นๆ ด้วยความลับที่เก็บไว้กับโดยคณะรัฐมนตรีแห่งการเมืองเองเท่านั้น เมื่อตำรวจเจตนา ตามนี้แล้วจะเห็นว่าแนวแบ่งแยกสายของกฎหมายในยุคนี้อยู่ที่ “กิจการ” เป็นสำคัญ กล่าวคือถ้าเป็นกิจการทางการเมืองการปกครองก็เป็นกฎหมายมหาชน ถ้าเป็นกิจการของเอกชนไม่เกี่ยวกับการเมืองการปกครอง (ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการแพทย์หรือกฎหมายอื่นๆ ก็เป็นกฎหมายเอกชน) สำคัญคือกฎหมายอีกฝ่ายหนึ่งที่มีบทบาทคือกฎหมายมหาชนในยุคแห่งนักบวชและกฎหมายของนักบวช (กฎหมายเทศบาล หรือกฎหมายของนักบวชที่เป็นสโมสรนักบวชนักกฎหมายที่เป็นสโมสรแห่งใหญ่เป็นพระ (State priests หรือ Secretores publici) ซึ่งมีอิทธิพลมากและพยายามสร้างกฎหมายเทศบาลตลอดจดจดกฎหมายมหาชนให้ไว้อยู่ในหมู่พรรค โดยถือว่าสังคมของพระเป็นสังคมสันติที่ห่างหายไปจากรัฐ อย่างไรก็ตาม ต้องถือว่ากฎหมายมหาชนสมัยนี้ยังเป็นเรื่องที่การเมืองสัมพันธ์ซึ่งตัดขาดไม่ได้จากอำนาจศาล เพราะกฎหมายมหาชนในยุคต่อมาได้รับอิทธิพลจากกฎหมายมหาชนในส่วนที่ได้แก่แต่ใน “มารยาท” เช่นให้อภัย⁴
- ยุคอารยธรรมกรีกในโรม (300 ปีก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 300)
ในยุคนี้เริ่มเมื่อ 300 ปีก่อนคริสตกาล อารยธรรมกรีกโรมันได้เคยย้ายเข้าไปสู่กรุงโรมจนเรียกว่าเป็นการเริ่มยุคอารยธรรมกรีกโรมัน (Hellenistic Period) แต่กฎหมายมหาชนในยุคนี้ยังคงอยู่ในความเป็นเดิม คือ เป็นกฎหมายสำหรับนักการเมือง บุคคลที่ได้ชื่อว่าเป็นนักกฎหมายมหาชนในยุคนี้ส่วนใหญ่เป็นนักการเมือง เช่น เซมโพนี-ทูดาเทนุส (Semponius Tuditanus) และปอมปีย์ (Pompey) ซึ่งต่างเป็นมหาวีรบุรุษโรม
- ยุคคลาสสิก (30 ปีก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 300)
ในยุคนี้เริ่มเมื่อ ออกุสตุส (Augustus) เมื่อจักรพรรดิโรมและสถานปกครองเองเป็นจักรพรรดิองค์แรกในราว 30 ปีก่อนคริสตกาล นักประวัติศาสตร์กฎหมายกำหนดว่าเป็นการเริ่มยุคคลาสสิก ซึ่งเรียกว่า ยุคคลาสสิก (Classical period) เพราะในยุคนี้มีการเรียบเรียงรหัสธรรมของกฎหมายในระบบที่จะต้องตีความอย่างละเอียดสิ้นขั้น ยุคคลาสสิกครอบครององค์ประกอบของกฎหมายธรรมพระเพราะหนทางนั้นขึ้นด้วยลักษณะ
English
Principles of Public Law and Constitutional Law
Public law in this era is understood as the body of law that concerns all citizens in their daily lives, while private law pertains only to certain individuals, such as members of parliament or the judiciary. The main body of public law in this era primarily comprises political procedures, such as parliamentary rules and judicial proceedings (Comitia) and debates within the Senate. These public laws were kept confidential and accessible only to those directly involved. There was no public dissemination or clarity of thought regarding these laws, nor were they shared with society or anyone else. Individuals elevated to high positions gained access to the complete knowledge of senior politicians or others, with this confidential information retained solely by the governing cabinet.
Accordingly, the primary distinction in the classification of law in this era lies in “activities.” If an activity relates to politics or governance, it is considered public law. On the other hand, if it pertains to private matters unrelated to politics or governance (such as medicine or other fields of law), it falls under private law. A significant feature in this era was the influence of public law associated with religious officials and their laws (municipal or religious law, specifically the association of State priests or Secretores publici). These priests had significant influence and attempted to establish municipal and public law for their group, believing their religious community was a society of peace separate from the state. Nonetheless, public law in this period remained politically linked and inseparable from judicial authority, as subsequent public law continued to be influenced by previous law that emphasized “decorum” or respect.⁴
- The Greek Civilization in Rome (300 BCE – 300 CE)
This period began around 300 BCE, when Greek-Roman civilization had made its way into Rome, marking the start of the Hellenistic Period. However, public law in this period remained primarily reserved for politicians. Those known as public law scholars in this era were largely politicians, such as Semponius Tuditanus and Pompey, both considered heroic figures in Rome.
- The Classical Era (30 BCE – 300 CE)
This era began with Augustus, the first Roman emperor, who took the throne around 30 BCE. Legal historians define this as the beginning of the Classical Period, during which legal codes were systematically organized to require thorough interpretation. The Classical Period encompassed elements of natural law, reflecting the complex nature of the legal system established under Roman imperial rule.
Chinese
公法和宪法的原则
公法 = gōng fǎ = public law
宪法 = xiàn fǎ = constitution/constitutional law
原则 = yuán zé = principles
在这个时代，公法被理解为所有公民日常生活中相关的法律，
时代 = shí dài = era/period/time
被 = bèi = passive marker (by)
理解 = lǐ jiě = understand/comprehend
为 = wéi = as
所有 = suǒ yǒu = all
公民 = gōng mín = citizens
日常 = rì cháng = daily/everyday
生活 = shēng huó = life
中 = zhōng = in/during
相关 = xiāng guān = related
法律 = fǎ lǜ = law
而私法仅适用于某些特定人群，比如议会议员或司法人员。
而 = ér = whereas/while
私法 = sī fǎ = private law
仅 = jǐn = only
适用 = shì yòng = apply to
于 = yú = to
某些 = mǒu xiē = some/certain
特定 = tè dìng = specific/particular
人群 = rén qún = group of people
比如 = bǐ rú = for example
议会 = yì huì = parliament
议员 = yì yuán = member (of parliament)
或 = huò = or
司法 = sī fǎ = judicial
人员 = rén yuán = personnel/staff
这一时期的公法主要包括政治程序，例如议会规则和司法程序（Comitia）
以及参议院内的辩论。这些公法被保密，只有直接相关的人可以接触到。它们没有公开传播或清晰的思想表达，也没有与社会或其他任何人分享。那些被提升到高位的人会获得高级政治家的完整知识，这些机密信息仅由执政内阁保管。
因此，这个时代的法律分类的主要区别在于“活动”。如果某项活动与政治或治理有关，它就属于公法；如果涉及与政治或治理无关的私人事务（如医学或其他领域的法律），它则属于私法。这个时代的一个重要特征是与宗教官员及其法律（市政或宗教法，特别是国家祭司或称为Secretores publici的协会）相关的公法影响力。这些祭司有很大影响力，并试图为他们的团体建立市政和公法，认为他们的宗教团体是一个与国家分离的和平社会。然而，这一时期的公法仍然与政治紧密相关，无法与司法权力分割开来，因为后来的公法继续受到以前强调“礼仪”或尊重的法律的影响。⁴
- 希腊文明在罗马的时期（公元前300年 – 公元300年）
这个时期始于公元前300年，当希腊-罗马文明进入罗马，标志着希腊化时期的开始。然而，这一时期的公法仍然主要为政治家保留。在这个时期，被称为公法学者的大多是政治家，如塞姆波纽斯·图迪塔努斯（Semponius Tuditanus）和庞培（Pompey），他们都是罗马的英雄人物。
- 古典时期（公元前30年 – 公元300年）
这个时代始于奥古斯都（Augustus），他是罗马的第一位皇帝，于公元前30年左右登基。法律历史学家将此定义为古典时期的开始，在此期间，法律法规被系统化编排，需要进行深入的解释。古典时期包括自然法的要素，反映了在罗马帝国统治下建立的法律体系的复杂性。
Japanese
公法の原則と憲法の原則
公法 = こうほう = kouhou = public law
原則 = げんそく = gensoku = principles
と = to = and
憲法 = けんぽう = kenpou = constitution
この時代において、公法とは市民の日常生活に関わる法律と理解され、
私法は特定の個人、例えば議員や司法関係者にのみ適用されるものとされています。この時代の公法の主な内容は、主に政治的手続きであり、議会の規則や司法の手続き（Comitia）、および元老院（Senate）での討論が含まれます。これらの公法は機密扱いとされ、関係者のみにアクセスが許されました。公に公開されることもなく、思想的な明確さもありませんでした。これらの法律は社会や一般市民に共有されることはありませんでした。高位に昇進した人々は、高齢の政治家やその他の者から得た完全な知識を持っていましたが、その機密情報は政治家たち自身にのみ保管されました。
したがって、この時代における法律の分類において重要な区分は「活動」にあります。もし活動が政治や統治に関連するものであれば、それは公法と見なされます。逆に、政治や統治に無関係な私的な事柄（医学や他の法律分野など）は、私法に該当します。この時代の特徴的な要素として、宗教関係者とその法（市法または宗教法、特に国家祭司団や「Secretores publici」と呼ばれる者たちの協会）に関連する公法が大きな影響力を持っていました。これらの祭司は大きな影響力を持ち、彼らの集団のために市法や公法を制定しようとしました。彼らは、自らの宗教団体を国家から独立した平和な社会と見なしていました。しかし、この時代の公法は依然として政治と密接に関連しており、司法の権限から切り離せないものでした。そのため、後の公法は「礼儀」や尊重を重視した過去の法律の影響を受け続けたのです。⁴
- ローマにおけるギリシャ文明の時代（紀元前300年 – 紀元300年）
この時代は紀元前300年頃に始まり、ギリシャ・ローマ文明がローマに移入されたことにより、ヘレニズム時代が始まりました。しかし、この時代においても公法は主に政治家に限定されていました。この時代の公法学者とされる人々はほとんどが政治家であり、たとえばセンポニウス・トゥディタヌス（Semponius Tuditanus）やポンペイウス（Pompey）といったローマの英雄たちがその代表例です。
- 古典時代（紀元前30年 – 紀元300年）
この時代は、ローマ初の皇帝アウグストゥス（Augustus）の登場により始まりました。彼が皇帝に即位したのは紀元前30年頃のことです。法学の歴史家はこの時代を古典時代の始まりと位置づけ、この時期に法律が体系的に整備され、詳細な解釈が求められるようになりました。古典時代には自然法の要素も含まれ、ローマ帝国の統治下で形成された複雑な法体系が反映されていました。
Korean
공법의 원칙과 헌법의 원칙
공법 = gongbeop = public law
의 = ui = possessive particle
원칙 = wonjik = principles
과 = gwa = and
헌법 = hunbeop = constitution
이 시대에서 공법은 모든 시민의 일상 생활과 관련된 법으로 이해되며,
이 = i = this
시대 = sidae = era/period
에서 = eseo = in/at
공법 = gongbeop = public law
은 = eun = topic marker
모든 = modeun = all
시민 = simin = citizens
의 = ui = possessive particle
일상 = ilsang = daily/everyday
생활 = saenghwal = life
과 = gwa = with/and
관련된 = gwanryeondoen = related
법 = beop = law
으로 = euro = as/into
이해되며 = ihaedoemyeo = is understood and
사법은 특정 개인, 예를 들어 국회의원이나 사법 관계자에게만 적용됩니다.
이 시대의 주요 공법은 주로 정치 절차로, 의회의 규칙과 사법 절차(Comitia),
그리고 상원(Senate)에서의 토론 등이 포함됩니다. 이러한 공법은 비밀로 유지되었고, 관련자들만 접근할 수 있었습니다. 공공에게 공개되거나 명확하게 설명되지 않았으며, 사회나 다른 사람들과 공유되지 않았습니다. 고위직에 오른 사람들은 고위 정치가들로부터 지식을 전수받았으며, 그 비밀 정보는 정치가들이 스스로 보관했습니다.
따라서 이 시대에서 법의 분류에서 중요한 구분은 “활동”에 있습니다. 활동이 정치나 통치와 관련이 있다면 공법으로 간주되며, 정치나 통치와 무관한 사적인 사항(의학 또는 다른 법 분야 등)은 사법에 해당합니다. 이 시대의 특징적인 요소 중 하나는 종교 관계자와 그들의 법(지방법 또는 종교법, 특히 국가 사제나 Secretores publici라고 불리는 단체와 관련된 공법)이 큰 영향을 미쳤다는 점입니다. 이들 사제들은 큰 영향력을 가지고 있었으며, 그들의 집단을 위한 지방 및 공법을 제정하려고 했습니다. 그들은 자신들의 종교 단체를 국가와 분리된 평화로운 사회로 여겼습니다. 그러나 이 시대의 공법은 여전히 정치와 밀접하게 연관되어 있었고, 사법 권한에서 분리될 수 없었습니다. 결과적으로 이후 공법은 “예의”나 존중을 강조한 이전 법의 영향을 계속 받았습니다.⁴
- 로마의 그리스 문명 시대 (기원전 300년 – 기원후 300년)
이 시대는 기원전 300년경에 시작되었으며, 그리스-로마 문명이 로마로 들어와 헬레니즘 시기의 시작을 알렸습니다. 그러나 이 시대의 공법은 여전히 주로 정치가들에게만 한정되었습니다. 이 시대의 공법 학자라고 불리는 사람들은 대부분 정치가였으며, 예를 들어 센포니우스 투디타누스(Semponius Tuditanus)와 폼페이(Pompey)와 같은 인물들이 로마의 영웅으로 여겨졌습니다.
- 고전 시대 (기원전 30년 – 기원후 300년)
이 시대는 로마의 첫 번째 황제인 아우구스투스(Augustus)가 등장하면서 시작되었습니다. 그가 황제에 오른 것은 기원전 30년경이었습니다. 법률 역사학자들은 이 시대를 고전 시대의 시작으로 정의하며, 이 시기에 법률 체계가 체계적으로 정리되고 철저한 해석이 요구되었습니다. 고전 시대는 자연법 요소를 포함하며, 로마 제국의 통치 하에서 형성된 복잡한 법 체계를 반영했습니다.
p 7
p 8