english
chinese
每一亚系统，是以前次指向或离开方箭均同阐或对侧表示。与此不同，
每一 (měi yī) – Each
亚系统 (yà xìtǒng) – Subsystem
是 (shì) – Is
以前次 (yǐ qián cì) – Previous
指向 (zhǐxiàng) – Pointing to
或 (huò) – Or
离开 (líkāi) – Departing from
方箭 (fāng jiàn) – Directional arrow
均 (jūn) – All
同 (tóng) – Same
阐 (chǎn) – Explanation
或 (huò) – Or
对侧 (duì cè) – Opposite side
表示 (biǎoshì) – Represent
与此不同 (yǔ cǐ bù tóng) – Unlike this
功能图解是说明因果关系，说明一种必须完全了解被人理解的要系，
功能 (gōngnéng) – Function
图解 (tújiě) – Diagram/Illustration
是 (shì) – Is
说明 (shuōmíng) – Explain
因果关系 (yīnguǒ guānxì) – Cause-and-effect relationship
说明 (shuōmíng) – Explain
一种 (yī zhǒng) – A kind/type
必须 (bìxū) – Must
完全 (wánquán) – Fully
了解 (liǎojiě) – Understand
被人 (bèi rén) – By people
理解 (lǐjiě) – Understood
的 (de) – (possessive/qualifying particle)
要系 (yàoxì) – Key system
以及其中事件是如何推行的。由于是必须以这样的图解为基础，
以及 (yǐjí) – As well as
其中 (qízhōng) – Among them
事件 (shìjiàn) – Events
是 (shì) – Are
如何 (rúhé) – How
推行 (tuīxíng) – Implemented
的 (de) – (possessive/qualifying particle)
由于 (yóuyú) – Because
是 (shì) – Is
必须 (bìxū) – Must
以 (yǐ) – Use/take
这样的 (zhèyàng de) – Such a
图解 (tújiě) – Diagram/Illustration
为 (wéi) – As
基础 (jīchǔ) – Foundation
可以对于系统进行定量的以及机制性的描述。
就函图解和功能图解，在本书中都将在适宜的场合自由地加以运用；关于这两种图解的详细讨论，敬请擎阅读者可以参阅本书的附录 A。
关于体液的血液部分，该身已经熟悉，一个体重为 70 公斤的健康男子，血浆量约为 32 升。由于血浆是在全身循环着的的，它成为水和溶质在流通渠道中运输的媒介，又是血液与基本上不循环的细胞间液之换水和溶质的媒介。
细胞间液部分约有 8.4 升，它们上是由血浆通过毛细血管之间具有双向的交换(two-way exchange)，这种交换发生于组织交换器，即在循环毛细血管中，在这里，部分地去掉蛋白质的血浆从毛细血管动脉端逸出而至细胞间隙，然后又在毛细血管的静脉端重新吸入血。这种双向交换的机制是通过作用。这里交换的液通量（flux）每分钟可达 4-5 升生命；这是根据从浆在 0.27 分钟循转 3.2 升而估算的。当交换是等同的（transient state）时，液体的逸出和重吸收率是相等的，但在瞬变态（transient state）时，液体的交换率可以暂时不相等，这样不同就从体液的这一部分到另一部分的净液体转移。
细胞内液部分约有 23.1 升之多，创建所示己明确地画出细胞内液和这两部分之间，也是双向交换。在稳态时，水的双向流通量最大，但各种离子的流通量则小得多；因为离子的透入细胞膜是受严格限制的。水的交换是借助于容易的扩散，而离子交换则借助于泵机和(或)主动的转移。在细胞外液一细胞内液交换中，水流入血液是经过置血管系统分之间造成的水转移。这种转移的机制是渗透（osmosis），由于细胞也不代偿以维度物（如尿素）的一个来源，因此，只同系统给水造成一个额外单向流通，并给尿素造成一个单向流通，尿素的转移也是借助于简单的扩散。
再回到血，作为身体水分循环子上盖鸡球的最后一个部分，那是动态的周转池（turnover pool），其中只有循环着的血浆有来自体外的流入和向体外的流出，管腔这种反应多数少是被动的，但是细胞间液和细胞内液两个部分，他峰对血浆若积极分的变化而调整运行。
水和溶质进入体液的主要渠道是经过肾脏腔。水和 NaCl 的每天平均进入量可分别为 2.5 升和 7.0 克左右。此外，还要加上 0.3 升的代谢水（来自营养素的氧化作用）和 30 克代谢质素（来自氨基酸的脱氨基）。在稳态时，上述进入量与诉求的排出量（包括 2.8 升水，7.0 克 NaCl 和 30 克尿素）相平衡。在四数细出的内容中，肾脏是最重要的；这包括每天排出 1.5 升水，6.2 克 NaCl 和基本上全部尿素。还有一些水分通过呼吸道排出，以及少量的水和钠离痰液和经皮肤排出。通过肾外途径收失的尿素，在 24 小时内约为 1.3 升。
很清楚，在总的进入量和出量之间的任何暂时的不相等，将相变临体液各部分的容积和（或者）成分。在这里，所有进入和排出的渠道，隐藏起来，都构成可能的扰乱机制因素，而肾脏对这些因的反应方是通过对影响它本身所控制的排出量进行代偿性的调Retry
khmer
រាល់អនុប្រព័ន្ធនីមួយៗ ត្រូវបានបង្ហាញដោយព្រួញដែលចង្អុលទៅរកឬចេញពីចំណុចដូចគ្នាឬផ្សេងគ្នា។ ខុសពីនេះ ដ្យាក្រាមពន្យល់អំពីមូលហេតុនិងផល ពន្យល់ពីប្រព័ន្ធដែលត្រូវយល់ពេញលេញដោយមនុស្ស និងរបៀបដែលព្រឹត្តិការណ៍កើតឡើងក្នុងនោះ។ ដោយសារដ្យាក្រាមបែបនេះចាំបាច់ជាមូលដ្ឋាន យើងអាចធ្វើការពណ៌នាជាបរិមាណនិងយន្តការអំពីប្រព័ន្ធ។ ទាំងដ្យាក្រាមហូរនិងដ្យាក្រាមពន្យល់អំពីមុខងារ នឹងត្រូវប្រើដោយសេរីនៅពេលសមរម្យក្នុងសៀវភៅនេះ។ សម្រាប់ការពិភាក្សាលម្អិតអំពីដ្យាក្រាមទាំងពីរនេះ សូមអានឧបសម្ព័ន្ធ A នៃសៀវភៅនេះ។
ចំពោះផ្នែកឈាមនៃសារធាតុរាវក្នុងរាងកាយ ដែលយើងបានស្គាល់រួចហើយ បុរសម្នាក់ដែលមានសុខភាពល្អមានទម្ងន់ ៧០ គីឡូក្រាម មានប្រហែល ៣២ លីត្រនៃប្លាស្មា។ ដោយសារប្លាស្មាធ្វើចរាចរពេញរាងកាយ វាក្លាយជាអ្នកនាំទឹកនិងសារធាតុរលាយក្នុងផ្លូវចរាចរ ហើយក៏ជាអន្តរការីសម្រាប់ការផ្លាស់ប្តូរទឹកនិងសារធាតុរលាយរវាងឈាមនិងសារធាតុរាវនៅក្នុងសែល ដែលមិនធ្វើចរាចរ។
សារធាតុរាវនៅចន្លោះសែលមានប្រហែល ៨.៤ លីត្រ ដែលកើតមានពីការផ្លាស់ប្ដូរទៅវិញទៅមករវាងប្លាស្មានិងសរសៃឈាមខាត់តូច (two-way exchange)។ ការផ្លាស់ប្តូរនេះកើតឡើងនៅកន្លែងផ្លាស់ប្តូរជាលិកា ពោលគឺនៅក្នុងសរសៃឈាមខាត់តូច ដែលនៅទីនោះ ប្លាស្មាដែលគ្មានប្រូតេអ៊ីនមួយផ្នែកហូរចេញពីចុងសរសៃឈាមអាទែរទៅកាន់ចន្លោះសែល ហើយត្រូវបានស្រូបចូលវិញនៅចុងសរសៃឈាមវ៉ែន។ យន្តការផ្លាស់ប្តូរទិសទាំងពីរនេះ គឺតាមរយៈការដំណើរការ។ អត្រាលំហូរនៃការផ្លាស់ប្តូរនេះ (flux) អាចឈានដល់ ៤-៥ លីត្រក្នុងមួយនាទី គណនាតាមការប៉ាន់ស្មានថាប្លាស្មាវិលជុំ ៣.២ លីត្រក្នុងរយៈពេល ០.២៧ នាទី។ នៅពេលការផ្លាស់ប្តូរស្មើគ្នា (steady state) ការហូរចេញនិងការស្រូបចូលវិញមានអត្រាស្មើគ្នា ប៉ុន្តែនៅក្នុងស្ថានភាពបណ្ដោះអាសន្ន (transient state) អត្រាផ្លាស់ប្តូរអាចមិនស្មើគ្នាជាបណ្ដោះអាសន្ន ដែលនាំឱ្យមានការផ្ទេរសារធាតុរាវសុទ្ធពីផ្នែកមួយទៅផ្នែកមួយទៀតនៃសារធាតុរាវក្នុងរាងកាយ។
សារធាតុរាវក្នុងសែលមានប្រហែល ២៣.១ លីត្រ ដែលក៏មានការផ្លាស់ប្តូរទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងផ្នែកទាំងពីរខាងលើដែរ។ នៅក្នុងស្ថានភាពនិយតភាព បរិមាណលំហូរទឹកទៅវិញទៅមកមានច្រើនបំផុត ប៉ុន្តែចំពោះអ៊ីយ៉ុងផ្សេងៗ បរិមាណលំហូរមានតិចតួចជាងនេះច្រើន ព្រោះការចូលរបស់អ៊ីយ៉ុងឆ្លងកាត់ភ្នាសសែលត្រូវបានដាក់កម្រិតយ៉ាងតឹងរឹង។ ការផ្លាស់ប្តូរទឹកផ្អែកលើការរាលដាលងាយៗ ហើយការផ្លាស់ប្តូរអ៊ីយ៉ុងផ្អែកលើបូមនិង/ឬការផ្ទេរសកម្ម។ នៅក្នុងការផ្លាស់ប្តូររវាងសារធាតុរាវក្រៅសែលនិងក្នុងសែល ការផ្ទេរទឹកចូលក្នុងឈាមកើតឡើងតាមរយៈប្រព័ន្ធសរសៃឈាម។ យន្តការនៃការផ្ទេរនេះ គឺអូស្មូស (osmosis) ដោយសារសែលក៏មិនមែនជាប្រភពនៃសារធាតុដែលមិនអាចទូទាត់បាន (ដូចជាអ៊ុយរេ) វាបង្កើតលំហូរទឹកមួយទិសបន្ថែម និងលំហូរអ៊ុយរេមួយទិស ដែលការផ្ទេរអ៊ុយរេក៏ផ្អែកលើការរាលដាលសាមញ្ញដែរ។
ត្រឡប់ទៅឈាមវិញ វាគឺជាផ្នែកចុងក្រោយនៃវដ្តទឹកក្នុងរាងកាយ គឺជាអាងវិលជុំ (turnover pool) ដែលមានតែប្លាស្មាដែលកំពុងវិលជុំទេ ដែលមានលំហូរចូលពីខាងក្រៅរាងកាយនិងលំហូរចេញទៅខាងក្រៅ ប្រតិកម្មទាំងនេះភាគច្រើនត្រូវបានធ្វើឡើងដោយអកម្ម ប៉ុន្តែពីរផ្នែកទៀត គឺសារធាតុរាវចន្លោះសែលនិងសារធាតុរាវក្នុងសែល ឆ្លើយតបយ៉ាងសកម្មចំពោះការផ្លាស់ប្តូរក្នុងប្លាស្មា។
ផ្លូវចូលចម្បងនៃទឹកនិងសារធាតុរលាយទៅក្នុងសារធាតុរាវរាងកាយ គឺតាមរយៈបំពង់អាហារ។ ជាមធ្យមប្រចាំថ្ងៃ ទឹកនិង NaCl ចូលប្រហែល ២.៥ លីត្រ និង ៧.០ ក្រាម រៀងគ្នា។ លើសពីនេះ មានទឹកមេតាបូលិតបន្ថែម ០.៣ លីត្រ (ដែលបានមកពីការប្រើប្រាស់សារធាតុចិញ្ចឹម) និង ៣០ ក្រាមនៃសារធាតុមេតាបូលិត (ដែលបានមកពីការបំបែកអាស៊ីដអាមីនេ)។ នៅក្នុងស្ថានភាពនិយតភាព បរិមាណចូលខាងលើមានតុល្យភាពជាមួយនឹងបរិមាណចេញដែលត្រូវការ (រួមមាន ២.៨ លីត្រទឹក ៧.០ ក្រាម NaCl និង ៣០ ក្រាមអ៊ុយរេ)។ ក្នុងចំណោមធាតុចេញទាំងនេះ តម្រងនោមសំខាន់បំផុត ដែលរួមមានការបញ្ចេញប្រចាំថ្ងៃចំនួន ១.៥ លីត្រទឹក ៦.២ ក្រាម NaCl និងអ៊ុយរេស្ទើរទាំងអស់។ មានទឹកមួយចំនួនត្រូវបានបញ្ចេញតាមផ្លូវដង្ហើម រួមទាំងបរិមាណតិចតួចនៃទឹកនិងសូដ្យូមតាមទឹកមាត់និងតាមស្បែក។ អ៊ុយរេដែលបាត់បង់តាមផ្លូវក្រៅតម្រងនោមក្នុង ២៤ ម៉ោង មានប្រហែល ១.៣ ក្រាម។
ជាការច្បាស់ណាស់ថា ភាពមិនស្មើគ្នាបណ្ដោះអាសន្នណាមួយរវាងបរិមាណចូលសរុបនិងបរិមាណចេញសរុប នឹងនាំឱ្យមានការប្រែប្រួលមាឌនិង/ឬសមាសភាពនៃផ្នែកសារធាតុរាវផ្សេងៗក្នុងរាងកាយ។ នៅទីនេះ ផ្លូវចូលនិងចេញទាំងអស់ ដែលលាក់បាំងនៅទីនេះ គឺសុទ្ធតែជាយន្តការរំខានដែលអាចកើតមាន ហើយតម្រងនោមឆ្លើយតបទៅនឹងភាពរំខានទាំងនេះ ដោយការទូទាត់ចំពោះបរិមាណចេញដែលខ្លួនគ្រប់គ្រង។
burmese
အနုစနစ်တိုင်းကို ဦးတည်ရာဘက်သို့ သို့မဟုတ် ဘက်တူညီ သို့မဟုတ်
အနုစနစ်တိုင်း (a-nu-sa-nit-tine) – Each subsystem
ကို (ko) – To
ဦးတည်ရာဘက် (oo-ti-ya-baik) – Direction of orientation
သို့မဟုတ် (thoh-ma-hote) – Or
ဘက်တူညီ (baik-tu-nyee) – Opposite side/similar direction
သို့မဟုတ် (thoh-ma-hote) – Or
ဆန့်ကျင်ဘက်မှ ထွက်ခွာသွားသော မြားများဖြင့် ညွှန်ပြထားသည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်မှ (san-kyin-bek-hma) – From the opposite side
ထွက်ခွာသွားသော (htwet-kwah-thwa-tho) – Departing, leaving
မြားများ (myar-myarr) – Arrows (or marks, depending on context)
ဖြင့် (phyin) – With/by
ညွှန်ပြထားသည် (nywan-pya-hta-thi) – Indicated, shown
ဤနည်းနှင့် မတူညီဘဲ၊ လုပ်ဆောင်မှုဇယားများသည် အကြောင်းနှင့်အကျိုး ဆက်နွယ်မှုများကို ရှင်းပြခြင်းဖြစ်သည်၊ လူတစ်ဦးက အပြည့်အဝ နားလည်ရမည့် လိုအပ်သော စနစ်ကို ရှင်းပြခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းတွင် ဖြစ်စဉ်များ မည်သို့ဖြစ်ပွားသည်ကို ရှင်းပြသည်။ ဤကဲ့သို့သော ဇယားများကို အခြေခံအဖြစ် လိုအပ်သောကြောင့်၊ စနစ်များကို အရေအတွက်နှင့် ယန္တရားဆိုင်ရာ ဖော်ပြချက်များ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ဖလိုဇယားများနှင့် လုပ်ဆောင်မှုဇယားများနှစ်မျိုးလုံးကို ဤစာအုပ်တွင် သင့်လျော်သော နေရာများ၌ လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုသွားမည်ဖြစ်သည်။ ဤဇယားနှစ်မျိုးအကြောင်း အသေးစိတ်ဆွေးနွေးချက်ကို ဤစာအုပ်၏ နောက်ဆက်တွဲ A တွင် ကိုးကားကြည့်ရှုနိုင်သည်။
ခန္ဓာကိုယ်အရည်၏ သွေးကြောအပိုင်းနှင့် ပတ်သက်၍၊ ကျွန်ုပ်တို့ ရှိပြီးဖြစ်ကြောင်း သိထားပြီးဖြစ်သည်။ ကျန်းမာသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ကိုယ်အလေးချိန် ၇၀ ကီလိုဂရမ်ရှိပြီး၊ ပလာစမာ ၃၂ လီတာခန့်ရှိသည်။ ပလာစမာသည် တစ်ကိုယ်လုံးတွင် လှည့်ပတ်နေသောကြောင့်၊ ၎င်းသည် စီးဆင်းလမ်းကြောင်းအတွင်း ရေနှင့် အရည်ပျော်ပစ္စည်းများကို သယ်ယူပို့ဆောင်ပေးသည့် သယ်ဆောင်သူဖြစ်လာပြီး၊ သွေးကြောနှင့် မလှည့်ပတ်သော ဆဲလ်အကြားအရည်အကြား ရေနှင့် အရည်ပျော်ပစ္စည်းများ ဖလှယ်ရာတွင် ကြားခံအဖြစ်လည်း ဆောင်ရွက်သည်။
ဆဲလ်အကြားအရည်အပိုင်းတွင် ၈.၄ လီတာခန့်ရှိပြီး၊ ၎င်းသည် သွေးကြောမှ အရေးကြီးသော ဆဲလ်များမှတစ်ဆင့် ပလာစမာနှင့် နှစ်လမ်းသွား ဖလှယ်မှု (two-way exchange) ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဤဖလှယ်မှုသည် တစ်ရှူးဖလှယ်စက်များတွင် ဖြစ်ပွားသည်၊ တနည်းအားဖြင့် လှည့်ပတ်နေသော ပလာစမာထဲတွင် အနီကြောဆုံး သွေးကြောငယ်များတွင် ရှိပြီး ထိုနေရာတွင် ပရိုတင်းမပါဝင်သော ပလာစမာအစိတ်အပိုင်းသည် သွေးကြောငယ်၏ ဆဲလ်အတွင်းကြားသို့ အသွေးကြောထိပ်မှ စိမ့်ထွက်ကာ၊ ထို့နောက် သွေးကြောငယ်၏ အသွေးပြန်ကြောထိပ်တွင် ပြန်လည်စုပ်ယူခြင်းခံရသည်။ ဤနှစ်လမ်းသွား ဖလှယ်မှုယန္တရားသည် ဖြစ်စဉ်များမှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပွားသည်။ ဤဖလှယ်မှု၏ အရည်စီးဆင်းမှုနှုန်း (flux) သည် တစ်မိနစ်လျှင် ၄-၅ လီတာအထိ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ ၎င်းကို ပလာစမာသည် ၀.၂၇ မိနစ်တွင် ၃.၂ လီတာ လည်ပတ်သည်ဟူသော ခန့်မှန်းချက်အပေါ် အခြေခံသည်။ ဖလှယ်မှုသည် တူညီသော (steady state) ဖြစ်သောအခါ၊ အရည်ပျော်ဝင်မှုနှင့် ပြန်လည်စုပ်ယူမှုနှုန်းသည် တူညီသည်၊ သို့သော် ယာယီအခြေအနေ (transient state) တွင်၊ အရည်ဖလှယ်မှုနှုန်းသည် ယာယီ မတူညီနိုင်သေးသည်၊ ဤသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အရည်ရှိ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှ အခြားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသို့ အသားတင် အရည်လွှဲပြောင်းမှုဖြစ်စေသည်။
ဆဲလ်အတွင်းအရည်အပိုင်းတွင် ၂၃.၁ လီတာခန့်ရှိပြီး၊ ဤပုံတွင် ရှင်းလင်းစွာ ဆွဲထားသည့်အတိုင်း ဤအပိုင်းနှင့် အထက်ပါ အခြားအပိုင်းနှစ်ခုအကြားတွင်လည်း နှစ်လမ်းသွား ဖလှယ်မှုရှိသည်။ တည်ငြိမ်အခြေအနေတွင်၊ ရေ၏ နှစ်လမ်းသွား စီးဆင်းမှုပမာဏသည် အများဆုံးဖြစ်သော်လည်း၊ အိုင်းယွန်းအမျိုးမျိုး၏ စီးဆင်းမှုပမာဏမှာ ပိုမိုနည်းပါးသည်။ အကြောင်းမှာ ဆဲလ်ဇီဝခြားရံခွေမှတစ်ဆင့် အိုင်းယွန်းများဝင်ရောက်မှုကို တင်းကျပ်စွာ ကန့်သတ်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ရေဖလှယ်မှုသည် လွယ်ကူသော ပေါက်ကွဲခြင်းကို အားကိုးနေပြီး၊ အိုင်းယွန်းဖလှယ်မှုသည် ပမ်များနှင့်/သို့မဟုတ် တက်ကြွသော လွှဲပြောင်းမှုများကို အားကိုးသည်။ ဆဲလ်ပြင်ပအရည်နှင့် ဆဲလ်အတွင်းအရည် ဖလှယ်ရာတွင်၊ သွေးကြောစနစ်အပိုင်းများအကြား ဖြစ်ပေါ်သော ရေကူးပြောင်းမှုကြောင့် ရေစီးဆင်းမှု သွေးထဲသို့ဝင်ရောက်လာသည်။ ဤလွှဲပြောင်းမှု၏ ယန္တရားသည် အော့စ်မိုးဆစ် (osmosis) ဖြစ်သည်၊ ဆဲလ်သည်လည်း မပျောက်မပျက်နိုင်သော ပစ္စည်းများ (ဥပမာ ယူရီးယား) ၏ အရင်းအမြစ်မဟုတ်သောကြောင့်၊ ၎င်းသည် ထပ်ဆောင်း တစ်လမ်းသွား ရေစီးဆင်းမှုတစ်ခုနှင့် တစ်လမ်းသွား ယူရီးယားစီးဆင်းမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ ယူရီးယားလွှဲပြောင်းမှုသည်လည်း ရိုးရှင်းသော ပျံ့နှံ့ခြင်းအပေါ် မူတည်သည်။
သွေးကြောသို့ ပြန်လာသော်၊ ခန္ဓာကိုယ်ရေဝန်းလည်ပတ်မှု၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းအဖြစ်၊ တစ်ဖန်ပြန်လည်ဖြစ်ထွန်းရာနေရာဖြစ်သော turnover pool ဖြစ်သည်၊ ၎င်းတွင် လှည့်ပတ်နေသော သွေးရည်ကြည်သာလျှင် ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပမှ စီးဝင်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ စီးထွက်သွားသည်၊ ဤတုံ့ပြန်မှုအများစုသည် တက်ကြွမှုမရှိဘဲ ဖြစ်ပွားသော်လည်း၊ ဆဲလ်အကြားအရည်နှင့် ဆဲလ်အတွင်းအရည် အစိတ်အပိုင်းနှစ်ခုသည် ပလာစမာရှိ အပြောင်းအလဲများကို တက်ကြွစွာ တုံ့ပြန်သည်။
ရေနှင့် အရည်ပျော်ပစ္စည်းများ ခန္ဓာကိုယ်အရည်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် အဓိက လမ်းကြောင်းမှာ အစာခြေလမ်းကြောင်းမှ ဖြစ်သည်။ ရေနှင့် NaCl သည် တစ်နေ့လျှင် ပျမ်းမျှအားဖြင့် ၂.၅ လီတာနှင့် ၇.၀ ဂရမ်ခန့် ဝင်ရောက်လာသည်။ ထို့အပြင်၊ ဇီဝဖြစ်စဉ်ကြောင့်ဖြစ်ပေါ်သော ရေ ၀.၃ လီတာ (အာဟာရဓာတ်များ အောက်စီဂျင်သုံးခြင်းကြောင့်)နှင့် ဇီဝဖြစ်စဉ်ကြောင့်ဖြစ်ပေါ်သော ပစ္စည်း ၃၀ ဂရမ် (အမိုင်နိုအက်ဆစ်များ၏ deamination ကြောင့်) ထပ်ဆောင်းရှိသည်။ တည်ငြိမ်အခြေအနေတွင်၊ အထက်ပါ ဝင်ရောက်လာသော ပမာဏများသည် လိုအပ်သော ထွက်ခွာသွားသော ပမာဏများနှင့် ဟန်ချက်ညီနေသည် (ရေ ၂.၈ လီတာ၊ NaCl ၇.၀ ဂရမ်နှင့် ယူရီးယား ၃၀ ဂရမ် ပါဝင်သည်)။ ထွက်သွားသော ပစ္စည်းများထဲတွင်၊ ကျောက်ကပ်သည် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် တစ်နေ့လျှင် ရေ ၁.၅ လီတာ၊ NaCl ၆.၂ ဂရမ်နှင့် ယူရီးယားအားလုံးနီးပါး စွန့်ထုတ်ခြင်း ပါဝင်သည်။ ရေအနည်းငယ်သည် အသက်ရှူလမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် စွန့်ထုတ်ပြီး၊ ရေနှင့် ဆိုဒီယမ် အနည်းငယ်သည် သလိပ်နှင့် အရေပြားမှတစ်ဆင့် စွန့်ထုတ်သည်။ ကျောက်ကပ်မဟုတ်သော လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ဆုံးရှုံးသွားသော ယူရီးယားသည် ၂၄ နာရီအတွင်း ၁.၃ ဂရမ်ခန့်ရှိသည်။
စုစုပေါင်း ဝင်လာသော ပမာဏနှင့် စုစုပေါင်း ထွက်သွားသော ပမာဏအကြား ယာယီ မညီမျှမှုတစ်ခုခုသည် ခန္ဓာကိုယ်အရည်အစိတ်အပိုင်းအမျိုးမျိုး၏ ပမာဏနှင့် (သို့မဟုတ်) ပါဝင်မှုကို ပြောင်းလဲစေမည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။ ဤနေရာတွင်၊ ဝင်လာခြင်းနှင့် ထွက်သွားခြင်း လမ်းကြောင်းများအားလုံးသည်၊ ဤနေရာတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း၊ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော စောင့်းမျဉ်းကိရိယာများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ ကျောက်ကပ်သည် ဤစောင့်းမျဉ်းများကို ၎င်းကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်ထားသော ထွက်ခွာသွားသော ပမာဏအတွက် ပြန်လည်ချိန်ညှိခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်သည်။
vietnamese
Mỗi hệ phụ được thể hiện bằng các mũi tên chỉ hướng đến hoặc đi ra từ điểm giống nhau hoặc khác nhau.
Mỗi – Each
hệ phụ – Subsystem
được – Is (passive marker)
thể hiện – Represented
bằng – By
các – The (plural marker)
mũi tên – Arrows
chỉ – Pointing
hướng đến – Toward
hoặc – Or
đi ra – Departing
từ – From
điểm – Point
giống nhau – Same
hoặc – Or
khác nhau – Different
Khác với điều này, các sơ đồ chức năng giải thích quan hệ nhân quả,
mô tả một hệ thống cần được con người hiểu đầy đủ và cách các sự kiện diễn ra trong đó.
Vì những sơ đồ như vậy là cần thiết làm nền tảng, có thể đưa ra mô tả định lượng và cơ chế về hệ thống. Cả sơ đồ lưu chuyển và sơ đồ chức năng sẽ được sử dụng tự do trong cuốn sách này khi thích hợp; để biết thảo luận chi tiết về hai loại sơ đồ này, độc giả có thể tham khảo phụ lục A của sách.
Về phần dịch thể trong máu, mà chúng ta đã biết, một người đàn ông khỏe mạnh nặng 70 kg có khoảng 32 lít huyết tương. Vì huyết tương lưu thông khắp cơ thể, nó trở thành phương tiện vận chuyển nước và các chất hòa tan trong các kênh lưu thông, đồng thời là trung gian cho việc trao đổi nước và chất hòa tan giữa máu và dịch gian bào không lưu thông.
Phần dịch gian bào có khoảng 8,4 lít, có được từ sự trao đổi hai chiều (two-way exchange) giữa huyết tương thông qua các mao mạch, sự trao đổi này xảy ra tại các bộ trao đổi mô, tức là trong các mao mạch lưu thông, nơi một phần huyết tương không có protein thoát ra từ đầu động mạch của mao mạch vào khoảng gian bào, sau đó được hấp thu lại vào đầu tĩnh mạch của mao mạch. Cơ chế trao đổi hai chiều này xảy ra thông qua hoạt động. Tỷ lệ dòng chảy của sự trao đổi này (flux) có thể đạt đến 4-5 lít mỗi phút; điều này được ước tính dựa trên việc huyết tương tuần hoàn 3,2 lít trong 0,27 phút. Khi sự trao đổi là cân bằng (steady state), tỷ lệ thoát ra và tái hấp thu là bằng nhau, nhưng trong trạng thái tạm thời (transient state), tỷ lệ trao đổi chất lỏng có thể tạm thời không bằng nhau, dẫn đến sự dịch chuyển chất lỏng thuần từ một phần này sang phần khác của dịch cơ thể.
Phần dịch nội bào có khoảng 23,1 lít, cũng có sự trao đổi hai chiều với hai phần trên như được vẽ rõ ràng trong hình. Trong trạng thái ổn định, lượng nước chảy hai chiều là lớn nhất, nhưng lượng chảy của các ion khác nhau thì nhỏ hơn nhiều; điều này là do sự đi qua của ion qua màng tế bào bị hạn chế nghiêm ngặt. Sự trao đổi nước dựa vào sự khuếch tán dễ dàng, trong khi sự trao đổi ion dựa vào bơm và/hoặc vận chuyển chủ động. Trong sự trao đổi giữa dịch ngoại bào và dịch nội bào, sự dịch chuyển nước vào máu xảy ra qua hệ thống mạch máu. Cơ chế của sự dịch chuyển này là thẩm thấu (osmosis), và vì tế bào cũng không phải là nguồn của các chất không thể bù đắp (như ure), nó tạo ra một dòng chảy một chiều bổ sung của nước và một dòng chảy một chiều của ure, sự dịch chuyển ure cũng dựa vào sự khuếch tán đơn giản.
Quay lại máu, như phần cuối cùng của vòng tuần hoàn nước cơ thể, là hồ luân chuyển (turnover pool), trong đó chỉ có huyết tương đang lưu thông có dòng chảy vào từ bên ngoài cơ thể và dòng chảy ra bên ngoài cơ thể, các phản ứng này phần lớn là thụ động, nhưng hai phần khác, dịch gian bào và dịch nội bào, đáp ứng tích cực với những thay đổi trong huyết tương.
Con đường chính cho nước và chất hòa tan đi vào dịch cơ thể là qua đường tiêu hóa. Trung bình mỗi ngày, nước và NaCl đi vào khoảng 2,5 lít và 7,0 g tương ứng. Ngoài ra, còn có thêm 0,3 lít nước chuyển hóa (từ quá trình oxy hóa các chất dinh dưỡng) và 30 g chất chuyển hóa (từ sự khử amin của các axit amin). Trong trạng thái ổn định, lượng đi vào trên cân bằng với lượng đi ra cần thiết (bao gồm 2,8 lít nước, 7,0 g NaCl và 30 g ure). Trong số các đầu ra này, thận là quan trọng nhất; bao gồm việc bài tiết hàng ngày 1,5 lít nước, 6,2 g NaCl và gần như tất cả ure. Một số nước được bài tiết qua đường hô hấp, cũng như một lượng nhỏ nước và natri qua nước bọt và qua da. Ure mất đi qua các đường không qua thận trong 24 giờ là khoảng 1,3 g.
Rõ ràng là bất kỳ sự chênh lệch tạm thời nào giữa tổng lượng đi vào và tổng lượng đi ra sẽ dẫn đến thay đổi thể tích và/hoặc thành phần của các phần khác nhau của dịch cơ thể. Ở đây, tất cả các đường đi vào và đi ra, được che giấu ở đây, đều tạo thành các cơ chế nhiễu có thể xảy ra, và thận đáp ứng với những nhiễu loạn này bằng cách bù đắp cho lượng đi ra mà nó kiểm soát.
indonesian
Setiap subsistem ditunjukkan dengan panah-panah yang mengarah ke atau dari titik yang sama atau berlawanan. Berbeda dengan ini, diagram fungsional menjelaskan hubungan sebab-akibat, menggambarkan sistem yang perlu dipahami sepenuhnya oleh manusia, dan bagaimana peristiwa di dalamnya terjadi. Karena diagram semacam ini diperlukan sebagai dasar, deskripsi kuantitatif dan mekanistik tentang sistem dapat dibuat. Baik diagram alir maupun diagram fungsional akan digunakan secara bebas dalam buku ini jika sesuai; untuk pembahasan rinci tentang kedua jenis diagram ini, pembaca dapat merujuk ke Lampiran A buku ini.
Mengenai bagian darah dari cairan tubuh, yang sudah kita kenal, seorang pria sehat dengan berat 70 kg memiliki sekitar 32 liter plasma. Karena plasma beredar di seluruh tubuh, plasma menjadi pembawa air dan zat terlarut dalam saluran sirkulasi, serta perantara untuk pertukaran air dan zat terlarut antara darah dan cairan interselular yang tidak beredar.
Bagian cairan interselular memiliki sekitar 8,4 liter, yang berasal dari pertukaran dua arah (two-way exchange) antara plasma melalui kapiler, pertukaran ini terjadi di penukar jaringan, yaitu dalam kapiler yang beredar, di mana sebagian plasma tanpa protein keluar dari ujung arteri kapiler ke ruang interselular, kemudian diserap kembali di ujung vena kapiler. Mekanisme pertukaran dua arah ini terjadi melalui proses. Laju aliran pertukaran ini (flux) dapat mencapai 4-5 liter per menit; ini diperkirakan berdasarkan 3,2 liter plasma beredar dalam 0,27 menit. Ketika pertukaran berada dalam keadaan stabil (steady state), laju keluarnya dan reabsorpsi sama, tetapi dalam keadaan sementara (transient state), laju pertukaran cairan dapat sementara tidak sama, yang menyebabkan transfer cairan bersih dari satu bagian ke bagian lain dari cairan tubuh.
Cairan intraseluler memiliki sekitar 23,1 liter dan juga memiliki pertukaran dua arah dengan dua bagian di atas seperti yang digambarkan dengan jelas dalam gambar. Dalam keadaan stabil, aliran dua arah air adalah yang terbesar, tetapi aliran berbagai ion jauh lebih kecil; ini karena masuknya ion melalui membran sel dibatasi secara ketat. Pertukaran air didasarkan pada difusi yang mudah, sedangkan pertukaran ion didasarkan pada pompa dan/atau transfer aktif. Dalam pertukaran antara cairan ekstraseluler dan intraseluler, transfer air ke dalam darah terjadi melalui sistem vaskular. Mekanisme transfer ini adalah osmosis (osmosis), dan karena sel juga bukan merupakan sumber zat yang tidak dapat dikompensasi (seperti urea), hal ini menciptakan aliran satu arah tambahan air dan aliran satu arah urea, transfer urea juga didasarkan pada difusi sederhana.
Kembali ke darah, sebagai bagian terakhir dari siklus air tubuh, adalah kolam perputaran (turnover pool), di mana hanya plasma yang beredar yang memiliki aliran masuk dari luar tubuh dan aliran keluar ke luar tubuh, reaksi-reaksi ini sebagian besar pasif, tetapi dua bagian lainnya, cairan interselular dan intraseluler, merespon secara aktif terhadap perubahan dalam plasma.
Jalur utama masuknya air dan zat terlarut ke dalam cairan tubuh adalah melalui saluran pencernaan. Rata-rata per hari, air dan NaCl masuk sekitar 2,5 liter dan 7,0 gram masing-masing. Selain itu, ada tambahan 0,3 liter air metabolik (dari oksidasi nutrisi) dan 30 gram zat metabolik (dari deaminasi asam amino). Dalam keadaan stabil, masukan di atas seimbang dengan keluaran yang diperlukan (termasuk 2,8 liter air, 7,0 gram NaCl, dan 30 gram urea). Di antara keluaran ini, ginjal adalah yang paling penting; ini termasuk pengeluaran harian 1,5 liter air, 6,2 gram NaCl, dan hampir semua urea. Sejumlah air dikeluarkan melalui saluran pernapasan, serta sejumlah kecil air dan natrium melalui air liur dan melalui kulit. Urea yang hilang melalui jalur ekstraginjal dalam 24 jam adalah sekitar 1,3 gram.
Jelas bahwa ketidaksetaraan sementara antara total masukan dan total keluaran akan menyebabkan perubahan volume dan/atau komposisi bagian-bagian berbeda dari cairan tubuh. Di sini, semua jalur masukan dan keluaran, yang disembunyikan di sini, membentuk mekanisme gangguan yang mungkin, dan ginjal merespons gangguan ini dengan mengkompensasi keluaran yang dikontrolnya.
russian
Каждая подсистема представлена стрелками, направленными к или от точек, одинаковых или противоположных.
Каждая (Kazh-da-ya) – Every
подсистема (pod-si-ste-ma) – subsystem
представлена (pred-sta-vle-na) – is represented
стрелками (strel-ka-mi) – with arrows
направленными (na-prav-len-ny-mi) – directed
к (k) – to
или (i-li) – or
от (ot) – from
точек (to-chyek) – points
одинаковых (o-di-na-ko-vykh) – identical
или (i-li) – or
противоположных (pro-ti-vo-po-lo-zh-nykh) – opposite
В отличие от этого, функциональные диаграммы объясняют причинно-следственные связи,
В отличие от этого (V ot-lich-ye ot e-to-go) – In contrast to this
В (V) – In
отличие (ot-lich-ye) – difference
от (ot) – from
этого (e-to-go) – this
функциональные диаграммы (funk-tsi-o-nal-ny-e di-a-gram-my) – functional diagrams
объясняют (ob-yas-nya-yut) – explain
причинно-следственные (pri-chin-no-slyed-stven-ny-e) – cause-and-effect
связи (svya-zi) – relationships
описывая систему, которую человек должен полностью понять, и то, как в ней происходят события.
описывая (o-pee-sy-va-ya) – describing
систему (sys-te-mu) – system
которую (ko-to-ru-yu) – that
человек (che-lo-vek) – person
должен (dol-zhyen) – must
полностью (pol-nost-yu) – completely
понять (pon-yat’) – understand
и (i) – and
то (to) – that
как (kak) – how
в (v) – in
ней (ney) – it
происходят (pro-is-khod-yat) – happen
события (so-byt-i-ya) – events
Поскольку такие диаграммы необходимы в качестве основы,
можно делать количественные и механистические описания систем.
Как блок-схемы, так и функциональные диаграммы будут свободно использоваться в этой книге там,
где это уместно; для подробного обсуждения этих двух типов диаграмм читатель может обратиться к приложению А этой книги.
Что касается кровяной части жидкостей организма, с которой мы уже знакомы, здоровый мужчина весом 70 кг имеет около 32 литров плазмы. Поскольку плазма циркулирует по всему телу, она становится носителем воды и растворенных веществ в путях циркуляции, а также посредником для обмена водой и растворенными веществами между кровью и нециркулирующей межклеточной жидкостью.
Межклеточная жидкость составляет около 8,4 литра, что происходит от двустороннего обмена (two-way exchange) между плазмой через капилляры, этот обмен происходит в тканевых обменниках, то есть в циркулирующих капиллярах, где часть плазмы без белка выходит из артериального конца капилляра в межклеточное пространство, а затем реабсорбируется на венозном конце капилляра. Механизм этого двустороннего обмена происходит через процессы. Скорость потока этого обмена (flux) может достигать 4-5 литров в минуту; это оценивается на основе того, что 3,2 литра плазмы циркулируют за 0,27 минуты. Когда обмен находится в равновесии (steady state), скорости выхода и реабсорбции равны, но в переходном состоянии (transient state) скорости обмена жидкости могут временно не быть равными, что приводит к чистому переносу жидкости из одной части в другую часть жидкостей организма.
Внутриклеточная жидкость составляет около 23,1 литра и также имеет двусторонний обмен с двумя вышеупомянутыми частями, как ясно изображено на рисунке. В устойчивом состоянии, двунаправленный поток воды является самым большим, но поток различных ионов намного меньше; это потому, что прохождение ионов через клеточные мембраны строго ограничено. Обмен воды основан на легкой диффузии, в то время как обмен ионов основан на насосах и/или активном транспорте. В обмене между внеклеточной и внутриклеточной жидкостями, перенос воды в кровь происходит через сосудистую систему. Механизм этого переноса — осмос (osmosis), и поскольку клетки также не являются источником некомпенсируемых веществ (таких как мочевина), это создает дополнительный односторонний поток воды и односторонний поток мочевины, перенос мочевины также основан на простой диффузии.
Возвращаясь к крови, как к последней части круговорота воды в организме, это оборотный пул (turnover pool), в котором только циркулирующая плазма имеет приток извне организма и отток за пределы организма, эти реакции в основном пассивны, но две другие части, межклеточная и внутриклеточная жидкости, активно реагируют на изменения в плазме.
Основной путь поступления воды и растворенных веществ в жидкости организма — через пищеварительный тракт. В среднем за день вода и NaCl поступают в количестве около 2,5 литра и 7,0 г соответственно. Кроме того, есть еще 0,3 литра метаболической воды (от окисления питательных веществ) и 30 г метаболических веществ (от дезаминирования аминокислот). В устойчивом состоянии вышеуказанные поступления уравновешиваются необходимыми выходами (включая 2,8 литра воды, 7,0 г NaCl и 30 г мочевины). Среди этих выходов почки являются наиболее важными; это включает ежедневное выделение 1,5 литра воды, 6,2 г NaCl и почти всей мочевины. Некоторое количество воды выделяется через дыхательные пути, а также небольшое количество воды и натрия через слюну и через кожу. Мочевина, потерянная через внепочечные пути за 24 часа, составляет около 1,3 г.
Очевидно, что любое временное неравенство между общим поступлением и общим выходом приведет к изменению объема и/или состава различных частей жидкостей организма. Здесь все пути поступления и выхода, скрытые здесь, составляют возможные механизмы возмущения, и почки реагируют на эти возмущения, компенсируя выходы, которые они контролируют.
Japanese
korean
Arab
Hindi
Filipino
Cantonese ,
Italian
French
German
Spanish
Turkish
Portuguese
Bengali
Malay
Tamil
Telugu
Hebrew
Persian
Urdu
Pashto
Swedish
Swahili
Laos
Shan
Hausa
Marathi
Gujarati
Norwegian
Danish
Uzbekistan
Kazakhstan
Polish
Greek
Armenian
Amharic
Xhosa
Hungarian
Tamazight
Kurds