www.Stats.in.th

ถุงนมเทียม(Breast implant)

การแบ่งประเภทถุงนม มีหลายแบบ ทั้งแบ่งแบบ สารประกอบในถุงนม ,​ผิวของถุงนม หรือแม้แต่ยี่ห้อ และลักษณะของถุงนม ในที่นี้จะแยกให้เห็นง่ายคือ

ถ้าเราดูที่สารภายในถุงนม จะมีสองแบบที่ใช้กัน คือเป็นแบบน้ำเกลือ และเป็นแบบซิลิโคนเจล ซึ่งแบบแรก หรือน้ำเกลือนั้น มีการใช้กันมานานมาก แต่มีข้อเสียค่อนข้างมาก เช่นลักษณะเมื่อจับหรือสัมผัสจะไม่ค่อยธรรมชาติ และตัวของน้ำเกลือ ก็สามารถรั่วออกตามผิวของถุงนมได้ ซึ่งจากการศึกษาจะมีปริมาตรลดลงได้ประมาณ 1% ต่อปี ดังนั้นเมื่อเสริมไปนานๆ เช่น 5- 10 ปี ก็จะทำให้ปริมาตรลดลง ทำให้ขนาดเล็กลง รวมถึงอาจจะได้ยินเสียงน้ำกระฉอกในที่เงียบๆเวลาวิ่งได้จากการที่ปริมาณค่อยๆลดลง ซึ่งจากข้อเสียนี้ ทำให้ถุงน้ำเกลือมีที่ใช้น้อยลง

ปัจจุบันจึงนิยมใช้แบบซิลิโคนเจลกันมากขึ้นในช่วง 20-30 ปีมานี้ รวมถึงความปลอดภัยก็มีมาตราฐานมากขึ้น โดยเฉพาะเมื่อผ่าน FDA ของอเมริกา หรือคล้ายๆ อย.บ้านเรา ทำให้ความนิยมเพิ่มขึ้น การรั่วน้อยกว่ามาก และถึงผิวสัมผัสดูธรรมชาติกว่าแบบน้ำเกลือ

ผิวทราย ผิวเรียบ

ปัญหาหนึ่งในการเสริมหน้าอก คือการเกิดผังผืด ซึ่งจะให้หน้าอกแข็งได้ แม้ว่จะพบไม่บ่อยมากนัก แต่ก็สามารถพบได้ และปัจจัยต่างๆที่สำคัญ เช่น ตำแหน่งการวางถุงนม ระหว่างเหนือกล้ามเหนือ(โอกาสเกิดผังผืดจะมีมากกว่า) และแบบใต้กล้ามเนื้อ(เกิดผังผืดน้อยกว่า) ,​การป้องกันไม่ให้มีภาวะเลือดออกหลังผ่าตัด และอีกปัจจัยหนึ่ง คือผิวของถุงนม โดยพบว่า โอกาสของถุงนมผิวทราย จะเกิดผังผืดน้อยกว่าถุงนมแบบผิวเรียบ เพราะฉะนั้น โดยปกติเราจึงมักนิยมใส่แบบผิวทรายมากกว่า